"İyi Sinema Seyircisi Yetiştiremedik" Dokuz yıl aradan sonra Şellale ile sinemaya geri dönüş yapan Hülya Koçyiğit, masumiyetin, nezaketin, zarifliğin simgesi olarak kazındığı hafızalarımıza bundan böyle yeni filmlerle birlikte yeni resimler ekleyecekmiş gibi gözüküyor. Usta oyuncuyla Yeşilçam günlerini, oyunculuğu ve Şellale'yi konuştuk… - Şellale, aynı zamanda Hülya Koçyiğit'in uzun bir aradan sonra sinemaya dönüş yaptığı film. Verdiğiniz bu aranın nedeni nedir? - En son "Bir Kadın" isimli filmde yer almıştım. Efkan Efekan yönetmişti. Dokuz sene oldu. Ama bu aranın tek bir nedeni yok. Birçok nedeni var. En önemlisi de sinemanın artık iyice üretim yapamaz hale gelmesidir. Türk sineması iyice bocalamaya başladı. Çok seyirci kaybetmişti zaten. Yeni yapılan, yapılmaya çalışılan, çırpıntılar arasında çıkan filmler de çok fantastik öğeler, medya renkleri gibi izler taşıyordu. O bir arayış, kabul ediyorum ama o arayışın içinde olmamalıyım diye düşündüm. - Peki Şellale'de oynama kararını nasıl verdiniz? Semir Aslanyürek'le önceden bir tanışıklığınız var mıydı? - Üç ya da dört yıl önce, kendi sinemamızın sorunları nedeniyle Semir Aslanyürek'le bir araya gelmiştik. Orada uzun uzun bana baktı. "Benim bir hayalim var" dedi. Neden sinema yapmak istediğini anlattı. "Eğer bu hayalimi bir gün gerçekleştirirsem, şimdiden sizden söz almak istiyorum, çünkü benim annemi oynamanızı isteyeceğim sizden" dedi. "Ben çocukluğumu, beni ben yapan bir dönemi hikaye eden bir film yapmak istiyorum" dedi. Ben de o gün için samimiyetine o kadar inandım ki, "peki" dedim. "İnşallah bu filmi yaparsanız, ben de söz veriyorum annenizi oynayacağım" dedim. Çünkü orada benim düşüncem yeni bir sinemacının önünün açılmasına katkıda bulunmam gerektiğiydi. Söyleşi: Umut Barış Sönmez Fotoğraf: Muammer Yanmaz Hülya Koçyiğit ile yapılan söyleşiyi Altyazı'nın KASIM sayısında bulabilirsiniz.