Antalya Altın Portakal Film Festivali’nin Ulusal Yarışması’nda ilk üçe giren filmlerin estetik yaklaşımları bu yıl çok tartışıldı. Ulaş İnaç’ın Türev’inin ‘En İyi Film’ ödülünü alması, tartışmaları ateşlendiren unsurdu kuşkusuz. Antalya ziyaretimiz boyunca, dijital kamerayla çekilen, Dogma’yı akla getiren natüralist bir üsluba sahip olan Türev’i her şeyiyle çok başarılı bulanından tutun, iyi bir öğrenci filmi bile olamadığını söyleyenine kadar pek çok kişinin yorumlarını dinledik. Her filmde olduğu gibi, bu filmi sevenler de vardı, sevmeyenler de; ve her zaman olduğu gibi herkes kendi yargısında ısrarcıydı. Ancak Türev’i başarılı bulun ya da bulmayın, bu film uzun zamandır sözü edilen, ancak uygulamada karşılığını bir türlü bulamayan bir şeyi gerçekleştiriyor. Dijital teknolojiyle birlikte, film çekmenin çok daha kolay bir şeye dönüştüğüne dair pek çok şey okumuşsunuzdur bu dergide. Uzun zamandır söyleniyor bu. İyi bir hikâyesi olan, ele aldığı meseleye ciddiyetle yaklaşan bir yönetmen, endüstriyel sinemanın yapay ışık, büyük bütçe, kalabalık bir ekip ve detaylı bir prodüksiyon takvimi gibi gerekliliklerini umursamadan da iyi ve anlamlı filmler çekebilir...