"Gerçeğin çarpıtılması, yanılsamalar ve aldatıcı görünümler..." Yedi yıl önce Oyuncak Hikâyesi (Toy Story) isminde bir film çıkıp ortalığı birbirine kattığında, bilgisayar destekli animasyonların kanlı canlı oyuncularla çekilen filmlerin sonunu getireceği söylentileri dolaşmaya başlamıştı. Ancak geçen zaman, bilgisayar animasyonlarının oyunculu filmlerin değil, geleneksel yöntemlerle yapılan animasyonların sonunu getirmesinin daha muhtemel olduğunu gösterdi. Gerçeğe ne kadar yakın olursa olsun, hiçbir animasyonun 'gerçeğin' yerini tutamayacağı, tutmaması gerektiği ve oyuncularla birkaç haftada çekilebilecek bir film için yıllar harcamanın gereksiz olduğu çok geçmeden anlaşıldı. Böylece animasyonlar gerçeği taklitten mümkün olduğunca uzak durup, gerçeğin yetersiz kaldığı alanlara yöneldiler. Bunu yaparken de gerçekle olan bağlarını korudular, gerçek dünyadan kopup tamamen fantastik bir dünya yaratmadılar. Sibel Tınar Yazının devamını Altyazı Aylık Sinema Dergisi'nin MAYIS sayısında bulabilirsiniz.