RUHUN KARANLIK GECEYE YOLCULUĞU Sakin bir ara niteliğindeki The Straight Story'den sonra son filmi Mulholland Çıkmazı ile eski filmlerinin ve Kayıp Otoban'ın tarzına dönüş yapan David Lynch'in sineması, incelendikçe giderek daha da anlam kazanan bir bütün oluşturuyor. David Lynch'in 1986'da çektiği Mavi Kadife (Blue Velvet), 1950'lerin popüler parçası "Blue Velvet" çalarken dalgalanan mavi kadife perdelerin görüntüsüyle başlar, ardından perdelerin mavi rengi gökyüzüne dönüşür ve bu huzurlu müziğin eşliğinde huzurlu bir kasabadan görüntüler izleriz. Perdenin önündeki dekordur bu. Perdenin arkasındaki dünyaya geçiş ise, baş karakter Jeffrey'nin Kırmızı Şapkalı Kız misali ormanda dolaşırken kesik bir kulak bulmasıyla başlar. Çürümüş, üstüne karıncalar üşüşmüş kulağın karanlık deliğinde Jeffrey'yle beraber yiteriz ve karanlığa iniş böyle başlar. Kabus sona erdikten sonra da bu kez pembe ve sağlıklı bir kulaktan, bahçesinde şezlongda uyumakta olan Jeffrey'nin kulak deliğinden dışarı çıkarız: Huzurlu aile yeniden tesis edilmiştir. Baştaki huzurlu kasaba görüntüleri "Blue Velvet" parçası eşliğinde tekrar edilir, kamera mavi gökyüzüne kayar ve mavi kadife perdeler tekrar örtülür. Nermin Saatçioğlu Yazının devamını Altyazı Aylık Sinema Dergisi'nin NİSAN sayısında bulabilirsiniz.